Ons Gastonneke… Onze miauw miauw…
Op 12/12 hebben we afscheid van je moeten nemen.
Veel te vroeg… maar je had te veel pijn.
We moesten van ons hart een steen maken en beslissen om je te verlossen uit je lijden.
Je was pas 4 jaar, maar wat een grote ziel had je.
Altijd waakzaam over je broertje — als je gevaar voelde, ging je voor hem zitten, zonder twijfel.
Je was zo vocaal, vooral wanneer je naar de kelder ging en luidkeels je liedjes zong.
In de tuin leefde je helemaal op: spelend, kijkend, gefascineerd door de kippen en de vogels en de poezen van de buren…
Samen met je broer was je een bang ventje,
maar wie je vertrouwde, mocht je ware zelf zien:
zoveel liefde, zoveel zachtheid…
een echte knuffelbeer.
Je broertje Marcel en de rest van de ark van Noah zullen je ontzettend missen
De stilte die je achterlaat, zegt alles.
Je blijft voor altijd in ons hartje.
Slaapzacht lieve beer!
